Hallo
Even een triest logje. Onze lieve bonbon is er niet meer.
We hebben zondagavond 13 januari 2008 om 23.00uur bonbon in moeten laten slapen.
De maandag daarvoor werd ik smorgen wakker en zag ik dat bonbon gebloed had.
Later bij de dierenarts bleek dat het uit haar vulva kwam. Zou waarschijnlijk een blaasontsteking zijn of dat haar ontlasting haar dwars zat.
Verder ging alles goed. Donderdagochtend maakte mijn man me om 6 uur wakker kom eens kijken, langs de kattenbak lag ja, op dat moment nog iets onverklaarbaars met veel bloed, later bleek dat een haarbal te zijn. Dat was dus ook op dat moment reden van het bloed. Ze had zo hard moeten persen om het eruit te krijgen. Nou antibiotica en wat olie mee naar huis om de ontlasting wat dunner te maken. Vrijdag avond wil ik haar voor de 2de x die dag haar medicijnen toedienen en keek ik in haar bekkie en was haar tandvlees lijkbleek.
Toen werd ik bang. Ik heb bij de dierenambulance gewerkt en weet dat bleek tandvlees inhoud dat het beestje in shock aan t raken is. Dus als een gek naar de dierenarts.
Daar aangekomen hoorde ik de dierenarts zeggen als t maar geen stollingziekte is. (Dat wil zeggen dat het bloed niet stolt dus dat ze blijft bloeden.) Op datzelfde moment sta ik bonbon te aaien en zie allemaal rode puntjes / vlekken op haar oortjes en koppie. Ik riep de dierenarts kom eens kijken en ja hoor dat bevestigde zijn vermoedens ze had stollingsziekte.
Vocht toegediend en daar moeten laten onder de warme lampen.
Zaterdagochtend zijn we er meteen heen gegaan weer kreeg ze vocht en allerhande midicatie waaronder vitamine K en dwangvoer. Zateradagavond had ze ondertemeratuur 36 graden zondagochtend weer er naartoe het ging slechter de temp was hetzelfde maar ze at niet dronk niet en had bloed bij haar ontlasting. Daar afgesproken als t zo doorging dat we zouden moeten stoppen. S'middags belde een andere dierenarts van ik zou toch nog doorzetten als ik jullie was ze is nog zo jong. Oke doen we dat maar weer afgesproken dat als de andere dierenarts die s avonds zou gaan kijken tot de conclusie kwam dat ze achteruit ging ons dat meteen mede te delen. Dus zo dat s'avonds om 22.00uur de telefoon ging dat haar ondertemperatuur nu gezakt was naar 35.4 ze kon niet meer slikken niet meer mauwen (waarschijnlijk omdat ze dat uren had gedaan vanwege de pijn.) het ging heel slecht.
We zijn er heen gegaan en de dierenarts zat al met haar op schoot. Nog een laatste blik en een laatste aai.
Ze probeerde te mauwen maar dat ging niet meer. Het was verschrikkelijk om aan te zien echt zielig.
De diagnose was auto imuunaandoening van de bloedplaatjes. Dat wil dus zeggen dat het beenmerg geen bloed meer aanmaakt of het wel aanmaakt maar ook weer meteen afbreekt.
We hebben niet gekozen voor sectie omdat we willen dat ons Bonneke lekker met rust gelaten word. ze heeft haar best gedaan en ertegen gevochten maar de strijd was gestreden.
Lieve Schat Rust Zacht en We Zullen Je Missen Meisje xxx | 
. Nu maar afwachten. Ik zal de site bijhouden als er nieuwe ontwikkelingen zijn.
